
Verken mijn leven

Mijn naam is Lucas Delaunoit, en ik wil blijven leren — voor altijd.
Ik maak graag dingen, begrijp graag hoe ze werken, haal ze uit elkaar, zet ze terug in elkaar en verbeter ze. Mijn interesses bewegen tussen design, video, technologie, fotografie, wetenschap en elk nieuw idee dat me nieuwsgierig genoeg maakt om het te proberen. Dankzij die onverzadigbare nieuwsgierigheid heb ik al veel verkend: muziek, development, bouw, elektronica, fotografie, videografie, design, sport (fitness, fietsen, trail, ...), business en economie, wetenschap, geschiedenis … en vast nog meer dat komt. Ik bouw graag projecten vanaf nul, los problemen op als ze zich voordoen en verzamel de skills die komen van dingen zelf doen. Daarom duw ik mezelf om die domeinen te mengen — kruisingen te maken, te experimenteren en te verkennen wat we simpelweg creativiteit noemen. Met dit portfolio probeer ik geen perfecte versie van mezelf te tonen. Ik probeer niet beter te lijken dan ik ben. Ik wil gewoon anderen inspireren door te documenteren wat ik doe, wat ik leer en hoe ik onderweg groei. Deze pagina’s zijn een momentopname van die reis — een mix van experimenten, ontdekkingen en dingen die me helpen beter te worden in wat ik graag doe.
Ik kom uit een kleine omgeving waar nieuwsgierigheid mijn grootste uitweg was. Ik groeide op met dingen uit elkaar halen, proberen te begrijpen hoe ze werkten en mezelf leren wat ik elders niet kon leren. Ik had geen uitgestippeld pad, dus bouwde ik het stap voor stap — via experimenten, fouten en de dingen die ik fascinerend vond. Die achtergrond vormde hoe ik vandaag werk: zelfgedreven, vindingrijk en altijd op zoek naar het volgende om te begrijpen. Daar begon mijn liefde voor leren, en dat duwt me nog steeds vooruit.

Waar ik trots op ben
Een volledige applicatie alleen afmaken, van idee tot de definitieve productieversie — en tientallen dingen leren onderweg.
Het klinkt misschien niet indrukwekkend, maar ik ben er trots op. Ik deed het bijna zonder te stoppen (slechts één keer aan 50 km), zonder echte voeding, matige hydratatie en geen training — behalve 5–10 km per dag voor het dagelijks leven — en toch haalde ik 100 km in minder dan 4 uur.
Het is niet perfect, maar de afgelopen jaren heb ik mijn organisatie sterk verbeterd. Ik leerde kalenders, to‑do’s, projectmanagementtools gebruiken — dingen waar ik eerder mee worstelde — en het veranderde hoe ik werk en leer.
Ik werk er nog aan, maar ik ben erin geslaagd los te komen van veel dingen die me raakten. Ik besefte dat we niet voor anderen leven, en die afstand helpt me groeien en vrijer kiezen.
Ik weet dat perfectie niet bestaat, maar ik wil er zo dicht mogelijk bij komen. Ik ben zelden helemaal tevreden met wat ik doe, en dat houdt me in beweging. De afgelopen jaren leerden me iets belangrijks: soms moet je perfectie loslaten om echt te creëren, te groeien en vooruit te gaan.Waar ik heen ga is simpel — ik wil blijven verbeteren. Waar ik uitkom zal nooit ‘perfect’ zijn, maar altijd beter dan waar ik begon.
* Al deze statistieken zijn gebaseerd op echte feiten en moeten serieus worden genomen (SOS)